Van Swien un Schlachten


Uns Mutt hett 13 Birgen kreegen. In Swienschüür unnert rode Lucht greut de Birgen flink heran.

De meesten wurrn denn bold verköfft. Un een of twee de keem na buten un suhlen sick denn in Kuhlen.

In Winterdag haarn Lü väl Smacht, denn wuur de Slachter anropen, de holl sien Bolzenschussapparot vör de Kopp van dat Swien - dat moak bumm un dat Swien full up Siet. Mit Messt stook he in de Bost, snee denn in't Hals - leeg een Kumm dar ünner un mit'n Kohlstrunk of Sleef muss dat Blood umröhrt weern, dormit dat nich gerinn kunn. De Buurnfro harr vörher in't Waschköök den groden Kädel vull Water maakt und dat to'n Brodeln brocht. Dat kokend Water goten se nun in de Balli. Dat Swien dor baben up un immer weer mit heet Water afbreut. Mit Schrabers wuurn de Bösseln ut de Huut löst un wat denn noch över weer dat kunn se mit Flammen afsengen - man dat stunk gewaltig!

Dör de Achtenbeehnen bohrn se een Haken, hungen dat Swien an't Lädder - sneeden dat mit Hackbiel in Midden dör, nehmen de Magen, Gall un Darms herut un stellten de Lädder mit dat Swien an't Handwarksmür to'n Utköhlen. Lung, Leber un Tung wurrn tosamenbunn un extra uphangen. Nu muss de Amtstierarzt noch komen, üm dat Swien up Trichinen to ünnersöken.
Weer alls okay, denn wurr dat Swien an nächsten Dag in Stücke sneeden un in de Köök to Wurst verarbeid. De Swienhälften keemen up'n Kökendisch un rund ümto stunn de Balli's, Wannen, Weckglös usw.
De Schlachter harr een Bügelsog un snee Kotletts, Schink, Speck un Buuk in Stücken torecht.
Dat Fleesch wurr dör den Wulf dreiht, mit Salt un Peeper mischt un as Wurst in den saubern Enddarm presst. Leberwurst wurr mit Majoran un Thymian würzt und keem geanu as Rotwurst in den Dickdarm oder in Weckglös. För de Swarten- un Lungenwurst muss de Dünndarm herholln.

Sülz wurrd mit Essig afschmeckt - nich to väl un nich to minn - jüst so, as de Husfro dat genehm is. Middags geef dat Braden van Filetfleesch un Ripp. Meestied ok Bloodhüdel mit Sirup un Rosinen - een Festmohl. De Nabers un Verwandten geef man gern een Stück Wurst of Fleesch af, denn dat bewahrt de Fründschapp un wenn nächstmol Schlachtfest bi dien Naber is - giff dor bestimmt wat van af to'n Probeern.
Later wurr ok öfter mol een Kalv of Koh schlacht un denn wurrn ganze Vör- und Achtervierddel verköfft oder updeelt un verswunn denn in de Kühltruhen.
De Tieden ännert sick un de Huusschlachtung is nu vörbi.

Vandag wurrd Bullen, Keuh un Swien blots noch in Slachthoff slacht, wo dat nüms sütt. Un vandag kennt sick längs nich jeder Minsch dormit ut, een Hahn, enn Goos, enn Aant oder een Kanink to slachten, uttonehmen un to verarbeiden.

  • Zurück